ئەو هیڤی یێن بەرزەبووین
بەهزاد بەهرام
ژ ترۆمبێلێ هاتە خار، ب پیادە دناڤ كۆلانا تاخی دا پێنگاڤ پێنگاڤ ژۆردا دچوو، ئاگرێ خەیالان بەر بوویێ، لەشێ وێ هند شاراند و خۆهێ لەشێ وێ شل كر، بێهنا وێ تەنگ دبوو، ب زۆری هەناسە هەلدكێشا، بهارێن ژییێ خوە دهژمارتن، ئێدی شەرم ژ تنێبوونا خوە دكر.
نێزیكی وی خانییێ ب لبنێن ئاخێ و بێ پەرجان بوو، دگۆتە خوە: “ئەز و ئەڤ خانییە هەڤتەمەنین”. ژ بەری زەنگا مالێ لێ بدەت، ژ نشكەكێڤە چاڤێن وێ ب وێ زارۆكا پرچ زەر و چاڤ كەسك كەفت، دجه دا ئێك دو پێنگاڤان پاش دا هات و ب دەستێ خوە یێ راستێ ئاماژە دا وێ زارۆكێ و چەند پێنگاڤەكان بەرەڤ وێڤە چوو، تبلێن خوە یێن نازك مینا دندكێن شەیەكێ نەرم دناڤ پرچا زێرین دا برنە خار، گۆتێ داڤێن پرچا تە ژ تیرۆژكێن رۆژێ زەرترن، چاڤێن تە ژ كەزانان كەسكترن، ژ بەری پرسیارا ناڤێ وێ بكەت ماچەكا گەرم ژێ خواست و ژ دل ماچی كر، سۆراڤا لێڤێن خوە لسەر رۆمەتێن وێ یێن سپی و نازك هێلان و كرە نیشان، ئێكسەر كێشا بەر سینگێ خوە و هەمبێز كر، هەستێ دایكینییێ لسەر زال بوو، دەست ب پرسیاران كر: ناڤێ تە چییە؟ گولا ژ گولان گەشتر، هوین ژ كیڤە هاتینە ڤێرێ؟
ئەو چاڤێن كەزانی تەژی ڕۆندك بوون، ڕۆندك د چاڤان دا مەند بوون. جارەكا دی كێشا بەر سینگێ خوە، بۆ دەمەكێ كورت وەسا مان ب بێ دەنگی، بەلێ زیلانێ بێ دەنگی شكاند: “بێهنا گولاڤا تە چەندا خوەشە! مینا گولاڤا دەیكا من بوو، بیرا من ل گۆلاڤا دەیكا من ئیناڤە، بابێ من ل سال ڕۆژا شەهیانێ بۆ دەیكا من كریبوو، دگەل جانتەیەكێ مینا جانتەیێ تە یێ سۆر”.
پاشان لسەر ملێ خوە یێ چەپێ زڤڕی، تەماشەی خانی كر، چەند چركەكان بێ دەنگ بوو، زڤڕی ڤە و ل ئاخفتنێ بستە بوو: ژۆرا من ل قاتێ دوێ بوو، ئالییەكێ تەختێ من وێنەیەكێ شەهیانا دایبابێن من بوو، ئالییێ دی وێنەیێ جەژنەبوونا من یا پار لێ بوو، كەوانتەرا من ژ جلكێن نوی و تازە، تۆق و قردێل و بەربسكێن جوان یا پر بوو، ئەو بۆكا وەكی من پرچ زەر و چاڤ كەسك، هەر شەڤ من لبەر سینگێ خوە دنڤاند، هەمی سەحاران ئەو دەمژمێرا وەكی بەلاتینكێ ئەز ژ خەو هشیار دكرم، لسەر مێزا نان خوارنێ جارجار من زەیتون دخوارن، پاشی من پرچا بۆكا خوە شە دكر، جلكێن وێ دگوهۆڕین و ستران من بۆ دگۆتن، حەوشا خانییێ مە ژ گۆلین رەنگا و رنگ یا خەملاندی بوو، هەمی ئێڤاران د ناڤ گولان دا مە پێكڤە یاری و حەنەك دكرن، پێكڤە دچووینە د هێسكێ دا”.
بۆ چەند چركەیەكێن دی بێ دەنگ و مت بووڤە، پاشان ئێكسەر دەست ب پرسیارەكێ كر: “ما توو نەهاتییە مالا مە؟ خانیێ مە ب رەنگێ سپی هاتبوو بۆیاغكرن، مالا مە ل ڕۆژئاڤا گەلەكا مەزن و جوان، خوەش و تازە بوو!”.
