شێوەکارێ مری ب سەرکەفت
گرین نازی عەبدولباقی
ل وێ ڕۆژێ پەیڤ مابوونە بێدەنگ، ژۆرا وی یا کو دیوارێن وێ ب بۆیاغا ڕەش هاتینە ڕەنگکرن، بتنێ ڕەنگێ سپی وەکی چپکێن بارانێ لسەر وی ڕەنگی دهاتنە دیتن، سمبێلێن خوە یێن موی زەر بادان، و چروتا خوە هەلکر و فرەک دژوار لێدا. بەرەف پەنجەرەیا شکەستی یا ژۆرا خوەڤە هات و بۆ چەند چرکەیەکان ل وان دیمەنان نێڕی. ل پشت خوە زڤری و بەرەف کورسیکا خوە چوو. دەست دا فرچەیێن خوە، ئەو فرچەیێن هەر چەندەکێ ڕوویێن خوە ب ڕەنگەکێ دادپۆشی. ڕەنگ جاران دبوونە کەسێن وێرەک، جاران ژی ترس ژ چاڤێن وان دباری . هەر ئێک ژوان هێمایەک ددا و هەمییان خوە ل پشت تابلۆیەک لاکێشەیی ڤەشارتبوو.
هەرگاڤا ل وێ تابلۆیێ نێڕی با و دەست دابا فرچەیی، دا کو تابلۆیێ خوە تمام بکەت؛ دەستێن وێ د لەرزین و هەناسەیێن وی تەنگ دبوون. ئەڤە نە جارا ئێکێ بوو تووشی ڤی بارۆدوخی ببیت. بلەز دا زەنگێ بوو من لێدەت داکو من دەرمانێن وی ئینابان، پشتی چەند ڕۆژان ژمن خواست خوارنەکا گیایی بۆ دروست بکەم، لدەما خوارن خواری و ل پەنجەرەیێ دنێڕی گوت: یا کو مایە ل بیرا من، دوماهیک جار و دوماهیک دیمەنن کو من د ڤێ پەنجەرەیێ را دیتبوون، یا راست هندی هزر دکەم ڕوویێ وێ لبەر چاڤێن من نینە، ئەو وەکی خەونەکێ مایە د خەیالا من دا، نە ب تەمامی من دهێلیت، نەژی ب تەمامی دهێتە بیرا من. من چاوا نیاسی و کی بوو، چ تشت ل بیرا من نینن، هەتا ئەگەر ئەڤ ژۆرە، ئەڤ تابلۆیە نەبا من نەدزانی ب دروستی ئەزژی کیمە! هندی ل تابلۆیێ ژی دنێڕم دێمێ وێ من وێنە نەکریە ژبلی وان دیمەنێن ل پشت ڤێ پەنجەرەیا شکەستی را، کراسێ ڕەش و چپکێن سپی یێن کراسێ وێ، هەمان نەخش لسەر دیوارێن ژۆرا من! ئەرێ ما توژی هەست بڤێ چەندێ ناکەی؟! ژخوە نڤیسینا ‘’ئێڤارا دوشەمب’’ ل ڕەخێ چەپێ و لبنێ تابلۆیێ ! ئەرێ ما د ڤێ ڕۆژێ دا چ چێبوویە؟! تو دبینی ئەڤە ئێکەم جارە – یا راست ئەز ژی نزانم کا ئەڤە جارا ئێکێ یە یان یا دەهێ یە – لێ ڤێ نەخوەشیێ لدەف من یا کریە جارا ئێکێ کو من ڤیایی ڤێ تابلۆیێ پێشکەش بکەم، لێ هێژ ئەز نەشیایمە ژیانێ بدەم وێ تابلۆیا ڕوویێ وێ هەمبێزکری. من کەرب ژڤێ نەخوەشیا خوە ڤەدبن، ژبەرکو وەلمن کر، ئەگەر وێ ببینم ژی ناسنەکەم.. ئووف، ئەڤ هزرکرنە دێ هزرا من یا مایی ژی بەرییا تەمەنێ من بەت!
چاڤێن من تژی ڕۆندک بوون، چەند یا ب ئازارە کەسەک خوە پشتی نەخوەشیێ ژی هەر د خەیالێ دا هەست ب تە بکەت. لێ دەما تە دبینیت تە ناس نەکەت!
ئەڤە چەندین سالە ئەز سەرەدانا وی دکەم، هەر ل وی دەمێ ئەو توشی ڤێ نەخوەشیێ بوویی و هەتا نها. من ل وی نێڕی و گۆتێ: “مامۆستا، نها دەمێ بێهنڤەدانێ یە، هیڤیە بشێی چەند خۆلەکەکان بنڤی”. و ئەز ژوێ ژۆرێ دەرکەفتم.
ئەو ڕۆژ ب تەمامی یا ل بیرا من، هەمی ئێڤاریان من ڕێکا هاتنەڤەیا خوە ژ پەرتووکخانەیێ د ئێخستە د ڤێ ڕێکێ دا، ژبەرکو من دزانی ئەو هەردەم چاڤەرێی منە. دڤێ پەنجەرەیا شکەستی دا من ڕوویەکێ تژی گڕنژین وب کەیف پێشکەشی وی دکر، هەردەم بۆ چەند خۆلەکەکان ل من دنێڕی و پاش ئەز دەرباز دبووم. بەرییا نها من ئەو نیاسیە، یا راست کەس نەبوو وی ناسنەکەت ژبەرکو ئەو شێوەکارەک ژێهاتی بوو. وی گەلەک حەز ژ ناڤێ ‘’شێوەکارێ مری’’ دکر. دەما کەسەکێ ژ ناڤێ وی پرسی با ئەو ناڤە دگۆتێ. ڕۆژەکێ دەما ئەز ل پەرتووکخانەیێ من دیت بژۆرکەفت و پرسیارا ئێک ژ پەرتووکێن شێوەکارەکێ لمن کر، دویڤدا دەما چووی لسەر ملێ خوە زڤڕی و گۆت:
– و ناڤێ تە چیە؟!
– نیلۆفەر..
گڕنژی و زڤڕی سە ر ڕێکا خوە.. ئەڤە ئێکەم دیتنا مەبوو. هەر ئەو دیتنا مەیا نێزیک بوو کو چ جار وی ژبیرنەکەم. لدویڤدا هەمی دیتنێن مە ل پشت ڤێ پەنجەرەیا شکەستی بوون، لێ چەندەکێ ئەز نەهاتمە پەرتووکخانەیێ، ویژی چ ژ من نەدزانی هەتا وێ ئێڤارا دوشەمبی! تو دزانی چ چێبوو؟!
ئەز ژ پەرتووکخانەیێ زڤڕیم، هەروەکی نەمانا من د ڤێ ڕێکێ دا کارتێکرن ل چاڤەرێبوونا وی نەکریە، بەلێ پا ئەز نەدشیام وەکی هەرجار گڕنژینەکێ پەیدابکەم.. چاڤێن من ژ ڕۆندکان تژی ببوون، ژ وان ئاخفتنێن کو پێدڤیە هاتبانە گۆتن..هەروەکی ئێدی خوە د خەیالان ژی دا ئەز یا وی نینم، من دزانی مالا من رازی نابن، من نەدڤیا زێدەتر ئەم هەردو د ڤێ ئازارێ دا بمینین. ئەڤە دوماهیک دیتن بوو ژ وێ پەیوەندیا ئەزمانی چ پەیڤ نەگۆتین و چاڤان هزار چیڕۆک نڤیسین. لێ نها ئەڤە چەند سال ل سەر ڕوودانا ب سەرێ وی هاتی بۆرین، تا نها ژی ئەو هزردکەت ئەز خزمەتکارەکم دهێمە مالا وی دا، و نزانیت هەمان کچم یا کو دوێ تابلۆیا ئەو هندە سالە نەشیایی تەمام بکەت. هزردکەم ئەڤ بێدەنگییا من ژ هندێ باشترە کو ڕاستیان بۆ بێژم، ما ئەگەر بێژم ژی کی دبێژیت دێ باوەر ژمن کەت!
ل ئێڤارییا ڕۆژا دویڤدا، من تەماشەیی ژۆرا وی کر، لێ هەروەکی ئەو ل وێرێ نەبوو. ئەز بەر ب ژۆرا وی یا وێنەکێشانێ ڤە چووم، ئێکسەر چاڤێن من ل تابلۆیێ کەفت کو نها ئەو ب تمامی یا هاتیە وێنەکرن، هەمان دێمێ من یێ وێ ئێڤارێ وێنەکریە! هێژ گڕنژینا ڤی دیمەنی لسەر ڕوویێ من نەهاتیە دیتن، من ئەو دیت ل سەر کورسیێ رازایە و چروتا وی یا کو هێژ ئاگر نەدیتی ژ دەستێن وی کەفتیە ئەردی و دەستێ دی فرچەیەکێ ب بۆیاغا هشک بوویی د دەستی دایە.. چاڤێن وی دگرتینە و سەرێ وی لسەر ملێ وی خواربوویە. ل وی دەمی من زانی کو ئێدی هەناسەیێن وی ژی نەمان.
پشتی چەند ڕۆژان ژ ڤەشارتنا تەرمێ وی، من ئەڤ تابلۆیا نها هوین دبینن پێشکەشی ئەڤێ بەریکانەیێ کر و نها ئەز یا لسەر ڤی ستەیجی دا کو خەلاتێ سەرکەفتنا وی وەربگرم و ل دوماهیێ “وێنەکێشێ مری بسەرکەفت”. بەلێ تشتێ کو ئێدی د خەیالا مندا بمینیت ئەڤ پرسیارەیە: وی چاوا زانی ئەو کچا د خەیال و تابلۆیا وی دا ئەزم؟!
