وێنەیەک و هزار خەم
ئاوارە نێروەیی
ل گۆشەکا ژۆرا وی یا تاری سندوقەکا داری یا کۆن هەبوو، مام حەجی هەر جار دەمێ دلێ وی تەنگ دبوو بەرێ خۆ ددا وێ سندوقێ کو دناڤ وێ سندوقێدا وێنەیەکێ ڕەش و سپی هەبوو کو ڕەخێن وی ژ بەر کین و رەقیا زەمانی پەرچقینە. وێنەیێ خێزانەکا بەختەوەر بوو ل بەر دەرگەهێ مالەکا گوندی بەری شەڕ و دەربەدەری هەمی تشتان ژ ناڤ ببەت.
مام حەجی ب تبلێن لەرزۆک دەستێ خۆ ل سەر وێنەی دئینا و دگۆت: ئەڤە ئەو مالە بوو کو مە دگۆتێ بەهەشت… ئەڤە ئەو کەس بوون کو بێهن ب وان دهات، د وێنەی دا کچەکا بچووک یا ل بەر کەیفان دکەنی.
بەلێ مام حەجی دزانی کو ئەو کەنی یە ل ژێر ئاخێ هاتیە ڤەشارتنێ، وێنە ل دەف وی مایە، هەمی شەڤان وێنە دبوو هزار خەم و دکەفتنە سەر ملێن وی، دگۆتە خۆ: ما وێنە ژی دبنە بار؟. بەلێ هەر جار وی دخواست کو وێنەی ڤەشێریت، دلێ وی ڕێ نەدایێ، ئەو وێنە تنێ تشت بوو کو دهێلا مام حەجی هەست بکەت هێشتا یێ زێندیە، ئەگەر چ هەمی تشتێن د ناڤ وێنەی دا ببوونە یادگارییەکا سۆتی.
