ل بیرا ته بیت تو بهندێ خودایێ مهزنی
دهێته گۆتن كو بوشرولحافی بهر مالهكێ را دهرباز بوو، گوه ل دهنگێ ستران و دهفێ كهیفێ بوو، ئینا دهرگههێ وێ مالێ قوتا، ژنهكێ دهرگهه بۆ ڤهكر، ئینا بوشرولحافی گۆتێ كی خودانێ ڤێ مالێ یه؟ ژنكێ گۆتێ ته چ ژێ دڤێت؟ حافی گۆتێ من دڤێت بزانم كانێ خودانێ مالێ بهنده یان كهسهكێ حوره؟
ژنكێ گۆتێ: نه بهندهیه، بهلكو یێ حوره.. حافی گۆتێ: بێژێ بوشرولحافی دبێژیته ته (ههكه تو یێ حربی، ههر تشتێ ته بڤێت بكه و ههكه تو بهنده بی چ كریار و رهفتاران بێی خودانێ خوه نهكهی).. ژنكا دهرگهه ڤهكری كره كهنی و بهرهف ژوور چوو و گۆته خودانێ مالێ: زهلامهكێ دین و سهفیهه یێ ل بهردهرگههی یێ هو دبێژیت و هو دبێژیت.
زهلامێ خودانێ مالێ گۆت “نهخێر وهلاهی ئهو راست دبێژیت، ئهز بهندهمه و نهیێ حورم.. ئهز بهندهیێ خودایێ مهزنم و من ماف نینه دهستكاریا وان تشتان بكهم كو من ههنه ئیلا ب دهستووریا خودایێ من بیت”، ئهڤجا رایوو دهف و تهبل و موزیكێن خوه شكاندن و توبه كر و ئێدی ئهو كارێن وی دكرن دهست ژێ بهردا.
لهورا ل ڤێرێ پێدڤیه ئهم خوه ئێكلا بكهین، ههكه ئهم بهندهیێن خودایێ مهزنین، پێدڤیه پهرستن ب تنێ بۆ وی خودای بیت و نابیت چ شریكان بۆ چێ كهین! و ههكه بێژین ئهم بهندهیێن خودایێ مهزنین و دێ شۆیكا ژی بۆ چێ كهین، د ڤی واری دا خودایێ مهزن و دلوڤان دبێژیت: {أنا أغنی الشركاء عن الشرك, من عمل عملاً أشرك معی فیه غیری فأنا منه بریء، وهو للژی أشرك}، ئهڤجا ئهڤێن رازی كو ببنه بهندێن خودێ، ههردهمێ شاشیهك یان گونهههك كر ئێكسهر ئیعترافێ دكهن و دێ بێژن یا رهبی ئهم كهفتینه د شاشیێ دا و ل مه ببۆره، خودایێ مهزن دبێژیتێ: [لا تَقْنَگُوا مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ ێغْفِرُ الژُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ] ((الزمر:53 ))، ههروهسا دبێژیت: {یا عبادی لو أن أولكم وێخركم وإنسكم وجنكم، قاموا فی صعید واحد فسألونی, فأعگیت كل واحد مسألته ما نقص ژلك مما عندی}، دیسا دبێژیت: [إِنَّمَا أَمْرُهُ إِژا أَرَادَ شَیْئاً أَنْ ێقُوڵ ڵهُ كُنْ فَێكُونُ] ((یس:82)).
دیسا دبێژیت: یا كوڕێ ئادهمی ههكه تو بهێیه دهف من و ته ئهردێ تژی گونهه كری، بهس ته چ شریك بۆ من چێ نهكربن دێ ل ته بۆرم، ئهڤجا خودایێ مه یێ دلوڤانه و پێدڤیه ئهم خوه ژ رهحما وی بێ هیڤی نهكهین و بزانین كهس مستهحهقی بهههشتێ نینه ههكه ب رهحما وی نهبیت، ئانكو ب رهحما وی دێ چینه بهههشتێ و دێ تێدا ئهبهدی بین. ئهڤجا یا گرنگ ئهوه كو د ههیڤا رهمهزانێ و غهیری رهمهزانێ دا ئهم كارێن خوه رێك بێخین، نهكو ب تنێ د ههلكهفتان دا ئهم بهرههڤیان بكهین و عیبادهتان خورت بكهین، چونكی خودایێ رهمهزانێ خودایێ ههمی ههیڤێن دی یه و پێدڤیه د ههموو ههیڤان دا چاڤێ مه ل رازیبوونا خودایێ مهزن بیت، ههتا ل دهمێ ئهم شاشیان و گونههان ژی دكهین پێدڤیه ههر زوو زوو توبه بكهین، خودایێ مهزن دبێژیت: [وَالَّژِینَ إِژا فَعَلُوا فَاحِشَهً أَوْ ڤَڵمُوا أَنْفُسَهُمْ ژكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِژُنُوبِهِمْ وَمَنْ ێغْفِرُ الژُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَڵمْ یُصِرُّوا عَڵی مَا فَعَلُوا وَهُمْ ێعْڵمُونَ] ((ێل عمران:135)).
