دو برا
مەتین سەباح جمعە
ل مالەکا بچووک کو ب میهرەبانی و دەنگێ ڤیانێ ئاڤا ببوو، دو برا هەبوون؛ ئەو وەک ئێک گیان د ناڤ دو جەستەیان دا دژیان. برایێ مەزن، کو ناڤێ وی بەهمەن بوو، تەنێ برا نەبوو؛ ئەو ستوینا وێ مالێ و پەناگەها هەرە ئارام بوو، وەسا بۆ برایێ خۆ یێ بچووک و پتر. خودێ دلەکێ وەسا یێ پڕی دلۆڤانی دابوویێ، کو هەر کەسەکێ نێزیکی وی ببا، هەست ب گەرماتییا مرۆڤایەتییێ دکر.
هەر گاڤا برایێ وی یێ بچووک توشی تەنگاڤییەکێ ببا، یان ژی بارێ خەمان ل سەر دلێ وی گران ببا، بەهمەن بەرییا هەر کەسەکێ ل نک بوو. وی نەدپرسی: “بۆچی تو یێ ب خەمی؟”، بەلکو ب وێ دلۆڤانییا خۆ یا بێ وێنە، دەستێ خۆ د دانا سەر شانێ برایێ خۆ و ب پێکەنینەکا هێمن ڕێکا چارەسەریێ نیشا ددا. ئەو وەک سێبەرەکا فێنک بوو د رۆژێن پڕی هەڤركییا ژیانێ دا؛ نەدهێلا چو ئازار بگەهنە ناڤ هناڤێن برایێ وی.
برایێ بچووک هەمیشە ب چاڤێن پڕی شانازی تەماشەی بەهمەنی دکر و د بن لێڤێن خۆ دا دگۆت: “بەهمەن، تو ئەو چیایێ منی یێ کو ئەز پشتا خۆ پێ گەرم دکەم، و تو ئەو دەریای یێ کو ئەز ل بەر کنارێن تە هەست ب ئارامییێ دکەم”. ڕەوشت و دلۆڤانییا بەهمەنی وەک بارانا بهارێ بوو؛ هەر جهەکێ پێ لێ دانابا، ژیان ل وێرێ شین دبوو و گولێن هیڤییێ دپشکڤین. هەبوونا وی وەک ڕۆژەکا گەش بوو د ناڤ تاریاتییا خەمان دا، کو ب گەرماتییا خۆ هەمی سەرمایا بێ ئۆمێدییێ دحەلیاند.
ڕۆژەکێ، برایێ بچووک ب حێبەتی ڤە بەرێ خۆ دا چاڤێن برایێ خۆ و گۆتێ: “برا، ئەز دمینمە حێبەتی، تو بۆچی هندە یێ دلۆڤانی دگەل من؟”. بەهمەنی ب دەنگەکێ کو وەک موزیكەکا دلسۆز ل ناڤ ژۆرێ دەنگ ڤەدا، گۆت:
“چونکی تو پارچەیەکی ژ هەبوونا من. ئەرکێ برایێ مەزن نەک تەنێ ڕێبەریکردنە، بەلکو ئەوە ببیتە چترەك د بن بارانا تەنگاڤییان دا، دا کو برایێ وی چو جاران تەڕ نەبیت. ئەز دێ بمە وەک وێ بەفرا سپی کو عەیبێن ئەردی دادپۆشیت، دا کو تو هەمیشە یێ پاقژ و گەش بمینی.”
