پاییزە دل
ڕۆژا مزووری
ڤێ ئێڤارێ د هەستێن کوور دا،
پەیڤ بێدەنگ و بەرزەبووینە
نە حەزژێکرن ژ گیانی جودا دبیت و
نە چاڤەڕێبوونێ دەمەک مایە.
غەریبییێ دەستێ بیرهاتنان گرتییە
و یا دبێژیت:
دیسا پاییزە
بێهنا گوهوڕینا جیهانێ،
بێهنا وەرزەکێ نوی،
بێهنا ئاخا ژ بارانێ غەریب!
وەریانا بەلگێن ژ هەبوونێ ماندی،
دیاربوونا ئەورێن پڕی ڕۆندک،
ماندیبوونا سروشتێ هەر بلڤین.
ما تو ژی نە وەستیایی؟
ڤان ئێڤاران ل بەندا چ مایی؟
مرن ب سەر هەر تشتەکی دا هات،
ل دەڤ تە ئەشق ژ نوو ژدایک دبیت،
مرن ژی دبیتە ژیان.
ئەرێ پاییز ب سەر هیڤی یێن تە دا ناهێت؟
ئەز یا ل هیڤییێ تە ببینم دامایی!
نە
ئێدی ئەز ژی نەشێم تە خەمگین بکەم،
تە ئەز خستیمە بن پێیان
و پشتی من،
هەر ئاڤا دبی، گەش دبی، بلند دبی!
ل دویڤ من ناگەڕی
و ئەز ژی
مەلەڤانییا دناڤ خوینا تە یا گەرم دا ناکەم.
دزانم دگەل تە بێ دەستکەفتم،
و تو ل دویڤ من نابەزی؛
تە ژمێژە ئەز سێدارەدایم
و خۆزیا بۆ چ دیتنا ناخوازی،
تە کریمە هەستەک مری و ژ خۆ دوورکریمە.
لێ نزانی ئەز ژی ئاشقەکم ژ ئاشقێن تە یێن کەڤنار،
تە کەزیەک ژ (باوەری، هیڤی، بەردەوامی) یێ ڤەهاندییە.
بێ مفایە ئەز دپەیڤم
تە ژمێژە ئەز بن ئاخ کریم.
من ژی گۆت:
غەریبییا من، ژ تە غەریبم!
و بخێر بهێن
شەڤێن تنێبوونێ.
