گولێن ب بێهن مانە؟
حەجی حامد هروری
ڕۆژەکێ برادەرەکی سلاڤی من کر گۆت: مامۆستا: ئەرێ ئەو گولێن بەرێ ئەوێن تێر بێهن ل گڤاندێن زەڤیێن گوندێ هەوە دا ماینە؟
ئەز زارۆک بووم، جارەکێ (کولکەکا سۆتنێ) ل گڵێ قوونا من هاتبوو، حەویانا من ل چ جها نە دهات. ئەز ئێتیم بووم، دەیکا من چەنگلێ من گرت و ئەز ل دیڤ خۆڕا ڕاکێشام، گۆت: وەرە دا تە ببم مالا خالێن تە ل گوندێ هرورێ دەڤ (حەلیما علی سەعدا).
(حەلیما عەلی سەعدا) حەکیمەکا شارەزایە د سۆتن و داغکرنا کولکێن سۆتنێ دا، د چێکرنا دەرمانێن سروشتی دا.
من کرە گری و خۆ هلاڤێت، نە هەرێ… ئەز نەشیام خۆ ژ دەستێ دەیکا خۆ بینم دەرێ.
هەر من دکر گری و دگۆت، دایێ، چەوا دێ دەرپێ من ئینیت خارێ، قۆنا من داخکەن! نێ شەرمە.
دەیکا من هەرا دبێژیت: کـوڕێ من، نە ترسە، (حەلیما) ژنەکا ب میهرەبانە؛ دێ تژی پاخلا تە (گویز و مێویژ) کەت.
دەمێ ئەم هاتین ناڤ گوندی بێهنێن خۆش هاتن دفنا من، دا بێژی گولاڤا چەند دنیایێ یا لڤی گوندی ڕەشاندی.
– دایێ، ئەڤە چ بێهنا خۆشە؟
– کوڕێ من، ما نابینی ئەڤ گڤاندە و بەردەرێن مالان هەمی (گولێن محەمەدی) نە؛ بێهنا ڤان گولانە زۆرا خۆش.
من ژی کرە گری:
– دایێ بۆ من گولەکێ ژڤان گولا بکە.
– کوڕێ من ئەڤ گولە ڕازی نابن تو گولا ژێ بکەی، هەما دەستێ خۆ بکەیێ دێ ب تە ڤەدەن. ژهینگێ وەرە ئەڤ چەندە مایە د مەژێ من دا؛ چەوا گول ڕازی نابیت گولا ژێ بکەی!
من ژی گۆت: نەخێر ئەو گولێن دوهی نەماینە، هندەک گولێن دی هاتینە جهێ وان. گولێن دوهی ب ستری بوون، گول دپاراستی بوون، تێر بێهن بوون، هەمی کەسا نەدشیان ژێ بکەن، نە دگەهەشتن دەستێ هەمی کەسا… لێ کەکۆ، گولێن نهۆ ژی وەکی مرۆڤێن نهۆ یێن خۆ گوهارتین، هەمی کەس دشێن ژێ بکەن و بێهن بکەنێ، لەو بێهن تێدا نەمایە؛ ژبەر کو ستریا یا خۆ دایە لایەکی، گولێن نهۆ بێ ستری و پەڕژانن.
