کۆچکەک ژ ڕەنگێ هیڤیێ
سوسمان عومەر ئەحمەد
ئەڤ چەند سال بوون ئەز د مۆزەخانەکا ڕەش و تاری دا دژیام، د ناڤ قەفەسەکا سپی دا. هەردەم ئەز دناڤ ئەوێ قەرەبالغا مرۆڤان دا بتنێ بووم. هەمییان ب چاڤەکێ سەیر بەرێ خوە ددانە من و دگۆتن: چەندا جوان و نازکە ئەڤ ئەلماسە! هەردەم دەوروبەرێ من تژی مرۆڤ بوون، بەلێ من بەرامبەری ئەوان هەست ب تنێبوونێ دکر؛ نە دەستێ من دگەهشتە ئەوان و نە ژی یێ ئەوان دگەهشتە من. بتنێ ئەوان هەست ب هەبوونا من دکر دناڤ ئەوێ تۆزا ڕەش دا.
ڕۆژەکێ، ئەسمان وەکی ڕەنگێ من شین بوو، زەلامەکێ خودان ڕێز و پایە بەرەف ئەوێ مۆزەخانێڤە هات، دەمێ هاتییە ژۆر، ئێکەم تشتێ سەرنجا ئەوی بۆ خوە ڕاکێشایی ئەز بووم. بەرەف قەفەسا منڤە هات و ڕاوەستییا. ئەز مەندەهوش بووم. زێرەڤانی گۆت:
– کەرەمەکە بەرێز!
زەلامی گۆت:
– ئەڤە چ تۆزە د قەفەسا ئەڤێ ئەلماسێ دا؟ ما هوین نابینن ئیدی ڕەنگێ ئەوێ ناهێتە دیتن و ژ پیساتیێ یا ڕەش بووی؟
– دروستە بەرێز، ببۆرە.
دەمێ ئەز ئینایمەدەرێ و ژ تۆزێ پاقژ کریم، سەرنجا من بۆ ئەوی زەلامی پتر هاتە ڕاکێشان و گۆت:
– نە کە د قەفەسێ دا… بۆ منە! دەمێ وەگۆتی چاڤێن من مانە زل بێ کو چ بێژیم. زێرەڤانی گۆت:
– بەلێ بەرێز، ئەڤە نە یا فرۆتنێ یە.
زەلامی بەرسڤ دا:
– بێگۆمان نە یا فرۆتنێ یە، بەلێ جهێ ئەوێ یێ نەخوەشە، دێ جهەکێ خوشتر بۆ دابین کەم!
کەیفا من گەلەک هات کو ژ ئەوێ زیندانێ ڕزگار بووم؛ ئاااخ ژ ئەوێ زیندانا تاڕی! زەلامی ئەز بەرەف کۆچکا خوە برم و ل جوانترین جهێ مالا خوە داناتم. دۆرماندۆرێ من تژی گول كرن، ئیدی ڕۆژێن من هەمی بوونە خوەشی و چوومە دهەمبێزا گولان دا.
