سێ خەون
شیان مەهدی کانیسارکی
پشتی وێ شەڤێ ئەز ب خورتی و درەنگ نڤستیم، د خەودا دەنگەکێ بلند ل بەر گوهێ من کرە هەوار: «کوڕۆ خوەلیسەر، ڕابە بابێ تە مر». ئەز وەسان ب لەز هشیاربووم و چوومە ژۆرا دی من دیت بابێ من یێ ل سەر ناهلیکا خوە یا هریێ درێژکریە و نڤستیە، ژنوی گیانێ من زڤڕی لەشێ من ڤە.
ئەز چووم من ترارەکێ ئاڤا تەزی ژ دەنێ ئاڤێ ڤەخار و دوبارە چووم سەر جهێ خوە. چ دەمەکێ درێژ پێڤە نەچوو هەر ئەو دەنگ هاتە ڤە، لێ ڤێ جارێ بلندتر، گۆتە من: «هەر وەکی تو یێ بێ گوهی؟ ڕابە، خوە چیا نەمایە ل دەوروبەرێن گوندی، یا بوویە دەشت». ئەز ڕابووم خوهـ یا دبن دەست و پێیێن من دا دچیت، هەروەکی ئەو ئاڤا من ڤەخاری ترسێ و گەرمێ یا کرییە خوهـ و ب ئەنیا من دا بوویە خوناڤ.
ب لەپەقوتان من خوە گەهاندە بەرسڤکا خانی، هەردو چیا ل نزاری و بەڕۆژی ب هێمنی و بەژن بلندی د خەو بوون و ل جهێ خوە د چکلاندی بوون. دیسان بێهنەکێ ئەز مام د هەردو چیایان فکریم و هەتا بێهنا من هاتی؛ پیچەکێ ل سەر وی باگوردانێ ژدەرڤە ڕۆینشتم. دوبارە چوومە ژۆر، وەکی کەسەکێ کەرخی جارەکا دی ب خوڕتی چاڤێن خوە گرتن و ب هیڤیا زوی نڤستنێ.
ڤێ جارێ دەنگ گەلەک توندتر هات، هەروەکی ملێ من ژی هەژاندی: «ئەگەر ئەڤێن چووین بۆ تە خەم نەبن، دێ ڕابە ڤێ جارێ وەلات چوو! تو مایە بێ وەلات». من نەزانی کا چاڤێن من ڤەببوون یان چاڤ نقاندی، لێ من خوە ژ دەرڤەی خانی دیت، ئەڤ جارە ڕۆژ زویتر هەلاتبوو، من چ چیا نە ل نزاری و نە ژی ل بەڕۆژی نەدیتن، ئێدی پێیێن من گران بوون و نەشیان لەشێ من هەلگرن، کەفتم سەر چۆکێن خوە، گوند یێ بێدەنگ بوو، ب تنێ دەنگێ قەڕەبالغەکێ ل ڕەخێ گۆڕستانا گوندی دهات، ئەز ب لەز و بەز زڤڕیم ژۆر دا بابێ خوە ژ خەو هشیار بکەم و بێژمێ کا ئەڤە چییە ژ دەرڤە چێدبیت، لێ ل سەر جهێ خوە نەبوو.
