د پەنجەرێ دا
دلدار محەمەد
سەروچاڤێن وی وەکی بەلگێن دارا د حەوشا وان دا ل پاییزێ زەربوون، هەروەکی ڕەڤدەکا گورکان یا بەردایە ب دویڤ ڤە، شەپرزەیی و خەمگینی دو شتلن د چاڤێن وی دا شوین بووین. هەڤژینا وی ب مەندەهۆشی ڤە د دویڤدا دکرە غار
– ئێ تە خێرە جامێرۆ، چ چێبوو؟
بێ دەنگ بلەز لسەر پایسکێ بەرەف سەربانی غاردا و مەندەهۆشییێ وەکی داگیرکەرەکێ بێ وژدان پتر ل ل هەمی قولاچێن دێمێ وی بەلاڤبوو. دەمەکی ما ڕاوەستایی، دڤیا دەربڕینەکێ بکەت، بەلێ ژ بێزاری و پڕ خەمییێ پەیڤان هاری نەکر؛ زمان ژی وەکی هەمی ئەندامێن دی ژ کوڤان و کەسەران دا رەق ڕاوەست.
ب دەستی ئاماژەکرە پەنجەرا هەڤسۆیێن ل بەرامبەر وان. هەڤژینێ گوهێن خۆ ڤەچنین؛
ژنەک یا ب دەنگەکێ ب گری و پری ئێشان ڤە داخوازدکەت:
– ئای .. ئای … دێ وەرە سەر هشێن خۆ… تو بخودێ بلا بەس بیت ژ بەر زاڕۆکان، نێ بخودێ من چ نەکریە
دەنگێ قێری و قایشان یێ تێکەل دبیت و ئاخینک یێ گەوریا هەردویان دگڤێشن، بەلێ ئەو دەنگێ بوڵ بوڵی ژ قێریان نا ڕاوەستیت، هەر جڤینەک ژی دەنگێ لێدانەکێ د پەنجەرێ دا دگەل خۆ بەرەق جادەیێ بلند دکەت، هەمی پێکۆلێن ئاشتییێ لال دبوون و دبیردانکا وی دا دەنگ ڤەددا هەکو بەری دو حەفتیان ب شەڕ وی زەلامی گۆتیێ :
– برا، ئەم هەڤژینین، کەسێ ماف نینە بهێتە دناڤبەرا مەدا !
هەر چەند رۆژان ئەڤی دەنگی، ڤان هیڤی و داخوازێن بگری کۆلان ژ خۆ تژی دکر، نەکەسێ برینێن دێمێ هەڤژینێ چارەدکرن و نەژی ئێشانێن دلێن هەڤسویێن وێ.
دەم دبۆری و نە دەنگێ چ قێریان گوهێن عەسمانی پەقاندن نەژی رویبارێ دادپەروەریێ رێیا خۆ ل کۆلانێ ڤەکر.
پێنۆس یێ دکەتە گری، کاغەز ژی ها..ها دێ بیتە باژێرەکێ لافاوێ جوانیا وی بری… لەوما ل پەیڤان ژی ببۆرن کویری یا برینێ هندە دشێن ملێن خۆ بدەنە ئێک، ئەو ژی نەشێن دەرێ ڤێ برینا هندە بێدەنگ و هندە مەزن بگەهینن ئێک.
