ناخەك ب بەندكی هاتییە ڕاپێچان
مهاباد ئەنوەر یاسین
یێ د ناڤ دەستێن من دا و ڕۆژ بۆ ڕۆژێ گران دبیت، لێ نەشێم دانم و ژ نەمانا وی دترسم. هندەك جارا من دڤێت پاڤێژم یان دانم ناڤ گلێشی و پشتا خوە بدەمێ. ب سالان چووم دا ژێ ڕزگارببم، ژ دنیایێ دلمایی مام، د ڕێكێن خوەدا گەهشتم بەر كنارێن ئاڤا، دەمێ دگەهشتین هێدیی هێدیی ژ ملێ من دهاتە خوارێ، دچوو د ناڤ ئاڤێ دا یاری دكرن. وەسا ب دلۆڤانی هەمبێزدكرم، دەستێ من دگرت ب هەمی هێزا خوە دكێشام د ناڤ ئاڤێ دا، لێ لێدانێن دلێ من و كەربا بەرامبەر ڤی زارۆكی ئەز د جهێ خوە دا دهێلام. من پشتا خوە دا دەریایێ و هەلكێشام چیا، گەهشتم سەرێ چیایەكێ گەلەك بلند، ئاها نوكە دێ ژێ ڕزگاربم و هەمی هێزا خوە ژۆردا هاڤێژم خوار، بەلێ وی ب وان تبلێن نازك و بچویك ئەوێن دناڤ داڤێن پرچا مندا ئالاندین، ئەو گڕنژینا لسەر لێڤان وەكی ئاڤەكا قەرسی لسەر مندا دهات و شەرمێ هەمێ جانێ من وەردپێچا. جارەكا دی هەلدگرم و دگەل خوە رادكەم، لێ نەشێم هەلگرم، هەكە هەلگرم دێ خوە بەرزەكەم، مەزن ژی نابیت، ئەڤە بوو شێست و دو سال هەر دگەل منە. یا ڕاستی هندەك جارا دبێژم نە ئەز وی هەلدگرم، ئەو من هەلدگریت. فێربوویمە هەمی لڤین و گازندە و ترس و خوەشییا تێدا دژیت، پشتی ڤان سالێن دویر و درێژ، دەستمالا د دەستی دا هێشتا وەكی جارا ئێكێ دزڤڕینیت، ئەو ژ من پتر حەژ ژیانێ دكەت، كەنییەكا تژی بەرپرسیارەتی دكەڤیتە سەر لێڤێن من، پشتی دمرم دێ كی دەستێ تە گریت؟ كی دێ سەروچاڤێن تە شۆت؟ كی دێ تە ژ خەو راكەت؟ و سەدان پرسیارێن دی وەك؛ “كی دێ بۆ تە هۆسا كار كەت…؟” ژ خوە دكەم، هندەك جارا ژبیرا من دچیت نوكە كی دێ مە خودان كەت؟ تشتەك نەما ژبلی ئەڤ نڤێسسینا مەیا دووماهیكێ.
