ئازاد عزەت
وەکو هەر ئێڤارەکادی ئاڤ و قەهوە دبرن و دگەل پەرتووکەکێ لبەر سیبەرا کاژا باخچەی ڕوونشت، جار دخواند و جار هەمبێزدکر!
دگەل ڤێ هەمبێزێ بارانەکا نەرم ژ چاڤێن وێ دباری..
باخچەڤانێ مالێ گۆت:
– سلاڤ خاتین، تە تشتەک هەیە؟
خاتین دگەل ڤی دەنگی هەژیا و ما بێدەنگ.
باخچەڤان ژی هێدی دبەڕا بۆری و گۆتە خوە:
– کوڕۆ، ما تو کی یی هەتا تو پرسیارا ژێ بکەی؟
ب بۆرینا نیڤ دەمژێرێ باخچەڤانی کارێ خوەدکر، کۆمەکا نەمامان دچاند و ژ نیشکەکێ ڤە ئالییەكێ وی بوو تاری!
ل دۆر خۆ زڤڕی بێ کو سەرێ خۆ بلند بکەت و گۆت:
– پاشایێ من، ل من ببۆرە ئەگەر ل ڤێرێ بچینم دێ یا چەوا بیت؟
خاتینا خواندەڤان گۆت:
– بێژە شەرمین، هەرجهێ تو بدانی قەشەنگا خوە هەیە.
باخچەڤان دهزرادا ما.. ئەڤێ چ گۆت؟ بۆچی وە گۆت؟ بۆچی هۆسا دگەل من ئاخڤت؟ دیارە یا تۆڕەیە! ممم نزانم!
زڤریەڤە و دیت بتنێ کۆپ یێ ل وێرێ، لێگەڕیا، بەلێ بەرچاڤێن وی نەدکەڤت، دیارە یا چوویە ژۆر.
باخچەڤانی بێهنا گولەکێ هەلکێشا، دیت شەرمین یا ل بەر پەنجەرێ ڕاوەستیایە، رۆناهیا پەنجەرێ یا تاری بووی ژبەر بارانا ژ چاڤێن وێ دباریت، سەحکرێ، ل دۆرخۆ زڤریڤە، جار دکەنیت و جار ژی دگریت!
ل بن مێزا وێ پەرتووکا وێ ل وێرێ ببوو، باخچەڤانی دەستدایێ وێنەیێ باخچەڤانی ل ناڤدایە، وما سەرسۆرمان و هەر دگۆت: ئەز؟ ئەز؟ ئەز؟
خاتینا خواندەڤان و هات و گۆت:
– بەلێ تو.
– بەلێ خاتین، ئێ، ئێ چەوا ئەز؟
– ژ رۆژا ئێکێ وەرە، تو وەکو ڤان گولان یێ دناڤا دلێ من دا گەشدبی.
– نە، نە، ببۆرە ئەز و کچە شاهەک؟
– هەبوونا سەروەتەکێ مەزن نابیتە ڕێگریا دلی.
– بەلێ خاتین، ئەز خزمەتکارم دێ چەوا چێبیت؟
– کا تە چەند هەست هەیە بەرامبەر گولان، ئەز ژی وەکو گولبەرۆژێ ل دۆر رۆژێ دزڤڕم، تو ڕۆژا منی.
نيشاندان