سەردار مەجید
ل سەرێ چیایەکێ بلند، کۆچکەکا کەڤن هەبوو کو مێرخاس و دانایێن گوندی ل وێرێ کۆم دبوون. د ناڤ وان دا، پیرەمێرەک هەبوو دگۆتێ «خالێ حەجێ». خالێ حەجێ مرۆڤەکێ هند یێ ئارام و بێدەنگ بوو، هندەک جاران گەنجان دگۆتێ: «ما بۆچی ئەڤ پیرەمێرە نائاخڤیت؟»
شەڤەکێ، دیوان تژی بوو ژ قەرەبالغا مێهڤانان و هەر کەسەکی بەحسێ مێرخاسییا خۆ دکر. گەنجەکێ ب ناڤێ «سەفەر» کو گەلەک یێ ب لەز بوو د ئاخفتنێ دا، گۆت: «خالێ حەجێ، تو هەمی گاڤا یێ بێدەنگی، ما تو ناترسی پەیڤ ل دەف تە تمام ببن؟»
خالێ حەجێ هێدی بەرێ خۆ دا ئاگرێ تەنویرێ و گۆت: «کوڕێ من، پەیڤ وەک پەزییە؛ ئەگەر تو شڤانەکێ تێر ئەقل نەبی، دێ پەزێ تە هەمی بەرزە بن و گورگ دێ خون. مرۆڤێ ئاقل پەیڤا خۆ وەک زەنگلا ل بەر ستۆیێ پەزی لێ ددەت؛ ب تنێ دەمێ پێدڤی، دا کو ڕێکا درست نیشا خەلکی بدەت.»
پاشێ گۆتێ: «گوھ بدە وی بایێ ژ دەرڤە ل بن سیبەرا دارمازیان و ل بەر شڕ شڕا ئاڤێ… ئەگەر ئەو با چو نازڤڕیت، بەلێ هەمی کەس هەست ب فێنکاتییا وی دکەن. تو ژی وەکی وی بە بلا کریارێن تە بن و هەر بلا دەنگێ وان ژ پەیڤێن تە بلندتر بیت.
ژ وێ شەڤێ، هەمی مێهڤان بێدەنگ بوون. ئەو تێگەهشتن کو پەیڤا زەلال وەک ئاڤا کانییێ یە؛ ئەگەر یا کێم بیت ژی، تێهناتییا مرۆڤی دشکێنیت. سەفەر ژ کۆچکێ دەرکەفت و دەمێ بەرێ خۆ دایە ئەسمانێ ستێرک، هەست کر ئەقلێ وی پیچەك یێ مەزن بووی.
نيشاندان