خالد عەلی سلێڤانەیی
هاڤی
ب هەمی ڕێکان دڕەڤی، هەمی تشت ل پاش خوە دهێلا… بزاڤێن داقوتانا بیردانکێ و ڤالاکرنا هەمی بیرهاتنان دکر… لێ د هەر بزاڤەکا خوە دا دگەهشتە بەر دەرگەهەکی و وەک زارۆکان دگریا! و نەدزانی بۆچی!
وژدان
لڤین مر بەری نازکیێ، وژدانێ د بێدەنگیا خوە دا دکرە قێری، ل هیڤیا ئێکی بوو میکانیزما ئەرکێ بەرسڤدانێ لێ ڤەگەڕینیت.
ڤەگرتن
رۆمانەک دنڤیسی… ل سەر کەسەکی دەم بۆ خواندنێ نەبوو، ئێدی وی دەم نەما رۆمانێ ب دووماهی بینیت.
جێوازی
– بۆچی دەرمانێ لادانا ترسێ چێکرن؟
– بۆ وان دیار بوو کو مێرخاسی ژی هەر ترسە، لێ تشتێ جێواز: شوینا پاشڤەبچیت پێشڤەدچیت.
شێواز
زارۆکەکی نەخشێ دەرگەهەکی ل سەر دیواری چێکر و قوتا، دەرگەهـ ڤەبوو! مەزنان باوەر نەکر؛ چونکی ژبیر کربوون چەوا دەرگەهـ دهێنە قوتان.
ئەگەر
دیوار ل دۆر خوە ئاڤادکر دا تنێبوونا خۆ ژ هێرشێن گێلەشۆک و قێڕقێڕێ بپارێزیت، هەتا ب دووماهی ئینا زانی تنێبوونا وی بخۆ یا ژ دەرڤە مایی!
ژێدەر
– ژبیرکرن مر؛ هەمی ل خوە گەڕیان!
– ما مرۆڤ ب چ ل خۆ دگەڕیت؟!
ئامراز
هەمی تیۆرێن ئازادیێ خواندن و پاشی قەستا زیندانا خوە کر؛ چونکی ئەو ب تنێ دزانیت چەوا تێدا بنڤیت.
پاکی
پشتی ئەو ئامیرێ خەونان دکەتە دەنگ و ڕەنگ دەرکەفتی، ئێدی کەسێ نەوێرا بنڤیت؛ زارۆک تێنەبن.
خوەزا
پشتی ژیانا خوە ئێخستیە د مەترسیێ دا و ئەوێ د ئاڤێ دخەندقی ڕزگار کری، گۆتنێ: تە بۆچی وەکر؟ بێدەنگ ما و چ بەرسڤ نەبوون؛ نە ئەو بخوە ژی بوو بڕیار دای وە بکەت!
دەرئەنجام
– دووماهیک شەڕێ ل سەر ڤی ئەردی دهێتە کرن دێ بەردەوام بیت هەتا کەس ژ چ ئالیان نەمیینیت.
– بۆچی؟
– نە مرۆڤن دگێڕن.
ژڤان
دەمێ مری، بۆ دیار بوو کو ئەو هەمی مرۆڤێن وی حەژێدکرن ل بەندا وی نە، نەکو ئەو گیرۆ ببوو، یێ دووماهیێ بوو.
نيشاندان